die steken in mijn hoofd
vermoeid verdriet te denken
pilletje slikken, verdoofd
nee nee nee
vermorzelde gedachten
ik ween eruit
wat ik te lang heb verborgen
die steken in mijn hart
gebroken verdriet te voelen
drankje slikken, nieuwe start
nee nee nee
vermorzelde gevoelens
ik bloed eruit
wat ik te lang heb verborgen
die steken in mijn maag
leeg verdriet te eten
nog wat pijn, graag
nee nee nee
niks gegeten, niks vermorzeld
-maar toch-
spuug ik eruit
wat ik te lang heb verborgen
steken steken
steken overal
als voltreffers afgeschoten.
vrijdag 5 augustus 2011
dinsdag 26 juli 2011
wees anders
ik ben zo heerlijk anders
zo anders dan de rest
zo dromerig verward
zo puur mezelf
ik ben zo heerlijk anders
zo anders dan de rest
zo makkelijk geboeid
zo levensgenietend echt
want in mijn gedachte gedachten
is dat anders-zijn
helemaal niet zo slecht
donderdag 23 juni 2011
Chaos in mijn kosmos
woorden worden orde-lijk
zoals dansers anders lijk-en dan 'n ander
heer-lijk eerlijk
beloven geloven
gelogen belogen
verloren
vormen
van
verdriet
vullen
leegtes
liever
langzaam
lijdend
le-lijk
ben ik
?
zaterdag 28 mei 2011
Wendy
Hé jij
weet je nog toen je me vertelde dat er in mijn buik heel veel elfjes wonen? Wel, ik moet toegeven, ik denk dat je gelijk hebt. En ze laten me vliegen. Vliegen door mijn dromen.
Maar ik mis je zo
En telkens als ik dat denk, sterft er een elfje hier diep vanbinnen en dan mis ik je -indien mogelijk- nog meer. Zo slinkt het aantal enorm tegenwoordig en weldra verleer ik waarschijnlijk het vliegen. Nog erger, het dromen. Misschien ga ik er te fel in op, maar stel je het eens voor; geen dromen, geen gedachten meer.. Datgene wat niemand mij ooit zou kunnen afpakken dreigt toch te verdwijnen. Het lijkt alsof iemand ze 's nachts vakkundig verwijdert (dat is een eufemisme voor stelen, vuile dief) en dan
En telkens als ik dat denk, sterft er een elfje hier diep vanbinnen en dan mis ik je -indien mogelijk- nog meer. Zo slinkt het aantal enorm tegenwoordig en weldra verleer ik waarschijnlijk het vliegen. Nog erger, het dromen. Misschien ga ik er te fel in op, maar stel je het eens voor; geen dromen, geen gedachten meer.. Datgene wat niemand mij ooit zou kunnen afpakken dreigt toch te verdwijnen. Het lijkt alsof iemand ze 's nachts vakkundig verwijdert (dat is een eufemisme voor stelen, vuile dief) en dan
Vertrappelt
Verscheurt
Vermoordt
Merk je het ook? Dat ik aan het veranderen ben? Iedereen zegt het, ik wou het eerst niet geloven maar misschien is het wel waar. Waar?
WAAR?
Wat is waarheid immers nog in deze tijd? Ik dacht dat waarheid niet kon liegen maar het tegendeel bewees zichzelf.
Ik weet wat je denkt. Dat mijn wereld steeds donkerder wordt. Waarschijnlijk heb je gelijk. Maar alleen jij kan me redden,
Peter
Want ik mis je zo
woensdag 20 april 2011
vergeet-me-nietje
ik moest niet bang zijn
want gij waart mijn donker
dat 's nachts over me waakte
ik moest niet vrezen
want gij waart mijn zee
waarin ik me helemaal verdiepte
ik moest niet praten
want gij waart mijn stilte -en soms mijn geluid-
dat heel de wereld vulde
ik moest niet vluchten
want gij waart mijn overal(l)
die ik altijd aanhad
ik moest niet fantaseren
want gij waart mijn werkelijkheid
die ons liet dromen
ik moest niet kiezen
want gij waart mijn wit -en mijn zwart-
grijs was geen optie
ik moest niet zweven
want gij waart mijn aarde
en ik stond graag op uw grond
ik moest eigenlijk helemaal niks
want gij waart mijn alles
en ik was uw vergeet-me-nietje
maar ge vergat me toch.
want gij waart mijn donker
dat 's nachts over me waakte
ik moest niet vrezen
want gij waart mijn zee
waarin ik me helemaal verdiepte
ik moest niet praten
want gij waart mijn stilte -en soms mijn geluid-
dat heel de wereld vulde
ik moest niet vluchten
want gij waart mijn overal(l)
die ik altijd aanhad
ik moest niet fantaseren
want gij waart mijn werkelijkheid
die ons liet dromen
ik moest niet kiezen
want gij waart mijn wit -en mijn zwart-
grijs was geen optie
ik moest niet zweven
want gij waart mijn aarde
en ik stond graag op uw grond
ik moest eigenlijk helemaal niks
want gij waart mijn alles
en ik was uw vergeet-me-nietje
maar ge vergat me toch.
dinsdag 5 april 2011
schizofrenie
Weet ge
Ja ik weet veel, da weet ge toch?
Ik zou alles opnieuw willen doen
Met mij?
Gij zíjt mij, ik kan niet zonder u, ook al zou ik wel willen
’s waar. Zou ge dan liever van mij af zijn?
Mmm.. Soms misschien wel..
Amai, dat .. dat kwetst..
Mja sorry, ik ben ook maar eerlijk e
Iets te precies. Maja ok, vertel maar door
Ja dus, ik zou de tijd willen terugdraaien.. Zodat ik weet wat er allemaal gaat komen.
Ah, zodat ge ons kunt voorbereiden?
Nee, zodat ik ’t allemaal kan voorkomen.
Aja da zou nog beter zijn!
True. Maar uiteindelijk weet ik ..
Gij weet ook veel ja, da’s waar, da’s omda we één zijn he!
Luister nu gewoon efkes verdomme
Ok ok rustig..
Dat als ik dat zou kunnen doen
Wat?
De tijd terugdraaien tiens
Aja
Dat als ik de keuze heb.. Ik toch weer dezelfde stomme fout maak
Over wat hebt ge het eigenlijk?
Die uiteindelijk fucking alles voor mij verpest
Ey? Hoort ge mij? ik volg u niet!
Omdat ik dan weer mijn gevoel volg; en niet uw verstand
Gaat ge mij niet volgen?
Gaat ge weer uw eigen egoïstische zelf volgen?
Stom e
Echt stom ja.
I know, ‘t spijt me..
Weet ge?
Ik weet evenveel als u ja ..
Ik zou soms ook liever van u af zijn
Oh..
Doet pijn he?
A little..
Maar toch zit daar het verschil tussen ons twee, ook al zijn we eigenlijk gelijk.
Hoezo?
Ja, ik ben een deel van u, maar gij leidt vooral uzelf, gij kunt mij efkes afzetten als ge dat wilt, snapt ge?
Nee..
Kijk, gij zijt ook een deel van mij, maar ik kan u niet zomaar uitschakelen. Gij bepaalt of ik fatsoenlijk functioneer of niet. En als ge beslist om uzelf te leiden, dan werk ik niet meer, dan volg ik u daar weer in, ook al weet ik eigenlijk dat dat niet juist is, maar .. ik versmelt als het ware met u dan.
Aja en wat is daar dan van?
Awel, dat gij de baas zijt over mij he
Wat heeft da te maken met mijn punt?
Ja gij zegt just toch dat ge uzelf gaat volgen als ge terugkeert in de tijd.
En dan?
Dan moet ik u weer volgen.
Ge moét ni e
Ik heb geen keuze.
Jawel.
Nee.
?
Wij zijn één, we moeten het met onszelf redden.
Aja. Ok dan.
zondag 3 april 2011
Bon Iver - The Wolves (act I & II)
c'était un bon hiver.
but forever ago
En terwijl de eerste zonnestralen
over m'n bleke gezicht gleden
bleef je mij winteren -
overwinteren
daar je eigenlijk naar zomer snakte
waar was de lente dan?
but forever ago
En terwijl de eerste zonnestralen
over m'n bleke gezicht gleden
bleef je mij winteren -
overwinteren
daar je eigenlijk naar zomer snakte
waar was de lente dan?
Abonneren op:
Posts (Atom)
