schizofrenie

Weet ge

Ja ik weet veel, da weet ge toch?

Ik zou alles opnieuw willen doen

Met mij?

Gij zíjt mij, ik kan niet zonder u, ook al zou ik wel willen

’s waar. Zou ge dan liever van mij af zijn?

Mmm.. Soms misschien wel..

Amai, dat .. dat kwetst..

Mja sorry, ik ben ook maar eerlijk e

Iets te precies. Maja ok, vertel maar door

Ja dus, ik zou de tijd willen terugdraaien.. Zodat ik weet wat er allemaal gaat komen.

Ah, zodat ge ons kunt voorbereiden?

Nee, zodat ik ’t allemaal kan voorkomen.

Aja da zou nog beter zijn!

True. Maar uiteindelijk weet ik ..

Gij weet ook veel ja, da’s waar, da’s omda we één zijn he!

Luister nu gewoon efkes verdomme

Ok ok rustig..

Dat als ik dat zou kunnen doen

Wat?

De tijd terugdraaien tiens

Aja

Dat als ik de keuze heb.. Ik toch weer dezelfde stomme fout maak

Over wat hebt ge het eigenlijk?

Die uiteindelijk fucking alles voor mij verpest

Ey? Hoort ge mij? ik volg u niet!

Omdat ik dan weer mijn gevoel volg; en niet uw verstand

Gaat ge mij niet volgen?

Gaat ge weer uw eigen egoïstische zelf volgen?

Stom e

Echt stom ja.

I know, ‘t spijt me..

Weet ge?

Ik weet evenveel als u ja ..

Ik zou soms ook liever van u af zijn

Oh..

Doet pijn he?

A little..

Maar toch zit daar het verschil tussen ons twee, ook al zijn we eigenlijk gelijk.

Hoezo?

Ja, ik ben een deel van u, maar gij leidt vooral uzelf, gij kunt mij efkes afzetten als ge dat wilt, snapt ge?

Nee..

Kijk, gij zijt ook een deel van mij, maar ik kan u niet zomaar uitschakelen. Gij bepaalt of ik fatsoenlijk functioneer of niet. En als ge beslist om uzelf te leiden, dan werk ik niet meer, dan volg ik u daar weer in, ook al weet ik eigenlijk dat dat niet juist is, maar .. ik versmelt als het ware met u dan.

Aja en wat is daar dan van?

Awel, dat gij de baas zijt over mij he

Wat heeft da te maken met mijn punt?

Ja gij zegt just toch dat ge uzelf gaat volgen als ge terugkeert in de tijd.

En dan?

Dan moet ik u weer volgen.

Ge moét ni e

Ik heb geen keuze.

Jawel.

Nee.

?

Wij zijn één, we moeten het met onszelf redden.

Aja. Ok dan.

Bon Iver - The Wolves (act I & II)

c'était un bon hiver.
but forever ago

En terwijl de eerste zonnestralen
over m'n bleke gezicht gleden
bleef je mij winteren -
overwinteren
daar je eigenlijk naar zomer snakte

waar was de lente dan?

and that's how it really ends.

And the day it ends, the day it, the day it ends... And there’s no need for me. Damien Rice galmt door m’n kot. M’n ogen worden waterig. Tranen. Godverdomme, waarom staat da op? Damien altijd met z’n rakende teksten. Ma ’t is wel waar, ’t is godverdomme weeral waar. De dag da ’t eindigde, was er geen nood meer aan mij. En da doet pijn. Wa heb ik dan verkeerd gedaan?

Ik mis u. Ik mis uw liefde. Ik mis uw passie. Ik mis uw zachte stem. En uw fonkelende ogen. En uw mooie handen stevig rond me. Ik mis da veilige gevoel. Ik mis uw lach. Ik mis uw gelukzaligheid. Ik mis mijn gelukzaligheid. Ik mis ons.

Ik mis u. En gij mij ni. Gij gaat gewoon door alsof ’t u ni kan schele, alsof er nooit iets is geweest. Ma ’t is er wél geweest, ’t kan nie meer worde uitgewist. Ge doet alsof ge ni om me geeft. Ik zei wel degelijk alsof. Want ergens hoopte ik nog steeds da’k wel iets betekende. Uiteindelijk was da alleen maar wishful thinking. Ge geeft gene moer om me, en da hebt ge ook nooit gedaan. Eikel. Laffe klootzak.

Merci om 0 respect voor mij te hebben.

donker

donker
sloeg zijn slag
toen licht verdween

verloren en verward

uit het nergens
werd wit plots
zwart

probleem van het existentialisme

Ik ben een schrijver. Tenminste, dat maak ik mezelf wijs. Anderen misschien ook, ik weet het niet. Momenteel zit mijn hoofd vol met woorden, die ik radeloos op deze papieren wil schreeuwen. Maar mijn stem is verdwenen. Vastgeroest in mijn verdriet, verdronken in mijn tranen. Woorden zitten in elkaar verstrikt en ik krijg ze gewoon niet meer ontward. En zo ontstaan er telkens opnieuw flarden van teksten, gedichten, gevoelens. Zonder ziel, verward en eerder gebruikt. Zo voelt het. Sterker nog, zo voel ík me. Eigenlijk ben ik helemaal geen schrijver. Ik ben alleen maar de frustratie van mijn eigen lijden.

.

is dat zo?
zo is dat
dat is zo.
zo, dat is.
wat is?
is wat.
het is me wat
dat is waar.
waar is dat?
waar is wat?
wat is waar?
daar valt over te discussiëren
inderdaad.

I can change

de tijd tikt weg

als een bom

die geen haast heeft

om te ontploffen

maar alles verandert

zo anders raar

seizoen vervagen

tranen regenen

diepe groeven tekenen

problemen worden zorgen

alleen ik blijf

grijs en verborgen